John Bardeen Kimdir?

Yirminci yüzyılın en etkili Amerikalı fizikçilerinden biri olan John Bardeen kimdir?  23 Mayıs 1908’de Madison, Wisconsin’de doğmuş, 30 Ocak 1991’de Boston, Massachusetts’te hayatını kaybetmiştir. Onu bilim tarihinde benzersiz yapan en önemli özellik, Nobel Fizik Ödülü’nü iki kez kazanmış olmasıdır. İlk Nobel’ini 1956’da transistörün icadındaki rolü nedeniyle William Shockley ve Walter Brattain ile paylaşmış, ikinci Nobel’ini ise 1972’de süperiletkenliği açıklayan BCS teorisi nedeniyle Leon Cooper ve John Robert Schrieffer ile birlikte almıştır. Britannica, Bardeen’i hem 1956 hem de 1972 Nobel Fizik Ödülü’nü kazanan Amerikalı fizikçi olarak tanımlar.

John Bardeen’in hayatını önemli yapan şey, yalnızca iki Nobel kazanması değildir. Asıl önemi, günlük hayatımızı doğrudan etkileyen iki büyük alanın gelişmesine katkı sağlamasıdır: elektronik ve süperiletkenlik. Transistör, modern bilgisayarların, telefonların, radyoların, televizyonların, internet altyapısının ve neredeyse bütün dijital cihazların temel yapı taşlarından biridir. BCS teorisi ise süperiletkenlik gibi uzun süre açıklanamayan bir fizik olayını anlamamıza yardımcı olmuştur. Bu yüzden Bardeen, hem teknoloji tarihinde hem de temel fizik tarihinde çok özel bir yerde durur.

John Bardeen’in Hayatı

John Bardeen, Wisconsin eyaletinin Madison kentinde akademik bir aile ortamında dünyaya geldi. Babası Charles Russell Bardeen, tıp alanında çalışan bir akademisyendi. Böyle bir çevrede büyümesi, John Bardeen’in erken yaşlardan itibaren bilime, eğitime ve düzenli çalışmaya yakın olmasını sağladı. Ancak onun başarısını sadece ailesiyle açıklamak doğru olmaz. Bardeen’i farklı kılan şey, sessiz ama son derece derin bir problem çözme yeteneğine sahip olmasıydı.

Çocukluk ve gençlik yıllarında matematik ve fen bilimlerine güçlü bir ilgi duydu. Çok erken yaşlarda parlak bir öğrenci olarak dikkat çekti. Bardeen, bilim tarihinde gösterişli konuşmaları ya da kendini öne çıkaran tavırlarıyla değil, sakinliği, alçakgönüllülüğü ve yoğun düşünme gücüyle anılır. Onun hayatına bakınca, büyük bilimsel başarıların her zaman gürültülü bir kişilikten çıkmadığını görürüz. Bazen en büyük devrimleri yapan insanlar, en sessiz çalışanlardır.

Bardeen’in yaşadığı dönem, fiziğin ve teknolojinin hızla değiştiği bir dönemdi. 20. yüzyılın ilk yarısında kuantum mekaniği gelişmiş, atomların ve elektronların davranışı daha iyi anlaşılmaya başlanmıştı. Bu yeni fizik bilgisi, yalnızca teorik açıklamalar getirmekle kalmadı; elektronik, iletişim ve malzeme bilimi gibi alanlarda büyük teknolojik dönüşümlere de yol açtı. Bardeen, bu dönüşümün tam merkezinde yer aldı.

John Bardeen Eğitim Hayatı

John Bardeen, University of Wisconsin’de elektrik mühendisliği eğitimi aldı. Hem lisans hem yüksek lisans eğitimini burada tamamladı. Daha sonra Princeton University’de fizik doktorası yaptı. Nobel biyografisinde, Bardeen’in 1945’ten sonra yarıiletkenlerde ve metallerde elektrik iletimi, yarıiletken yüzey özellikleri, süperiletkenlik teorisi ve katılarda atom difüzyonu gibi alanlarda çalıştığı belirtilir.

Bardeen’in eğitiminde elektrik mühendisliği ile fiziğin birleşmesi çok önemlidir. Çünkü onun kariyerindeki büyük başarılar da bu iki alanın kesişiminde ortaya çıktı. Transistör, hem fiziksel bir keşif hem de mühendislik açısından devrim niteliğinde bir araçtır. Süperiletkenlik teorisi ise temel fizik bilgisiyle malzeme davranışını anlamaya çalışan bir alandır. Bardeen, teorik fizik gücünü pratik teknolojik sorunlarla birleştirebilen nadir bilim insanlarından biriydi.

Princeton’daki doktora çalışması, onun kuantum mekaniği ve katı hâl fiziği alanlarında derinleşmesini sağladı. Katı hâl fiziği, katı maddelerin elektriksel, manyetik ve yapısal özelliklerini inceler. Bugün yarıiletkenler, mikroçipler, sensörler, manyetik malzemeler ve süperiletkenler gibi birçok teknolojinin temelinde katı hâl fiziği vardır. Bardeen’in bu alanda yetişmiş olması, onu 20. yüzyıl teknolojisinin en önemli gelişmelerinden birine hazırladı.

John Bardeen Bilimsel Kariyeri

John Bardeen’in erken dönem kariyeri akademi, savaş dönemi araştırmaları ve sanayi laboratuvarları arasında ilerledi. II. Dünya Savaşı yıllarında askeri araştırmalarla ilişkili teknik çalışmalarda bulundu. Savaş sonrasında ise Bell Telephone Laboratories, kısa adıyla Bell Labs, onun bilimsel hayatında belirleyici bir yer kazandı.

Bell Labs, 20. yüzyılın en önemli araştırma merkezlerinden biriydi. Burada temel bilim ile teknoloji geliştirme iç içeydi. Telefon sistemleri, iletişim altyapısı, elektronik devreler ve yarıiletkenler üzerine çalışan bilim insanları, hem akademik hem de endüstriyel anlamda büyük etkiler yaratıyordu. Bardeen’in Bell Labs’e katılması, transistörün icadına giden yolu açtı.

O dönemde elektronik cihazlarda vakum tüpleri kullanılıyordu. Vakum tüpleri sinyal yükseltme ve anahtarlama işlerinde işe yarıyordu; fakat büyük, kırılgan, fazla enerji tüketen ve ısınan yapılardı. Daha küçük, daha dayanıklı ve daha az enerji harcayan bir alternatif gerekiyordu. Yarıiletkenler bu konuda umut vericiydi. Ancak yarıiletken yüzeylerinde elektronların nasıl davrandığı tam olarak anlaşılmadan çalışan bir cihaz geliştirmek zordu. Bardeen’in teorik sezgisi burada çok önemli oldu.

Transistör Nedir?

John Bardeen’in önemini anlamak için transistör kavramını sade biçimde açıklamak gerekir. Transistör, elektrik sinyallerini yükseltebilen veya anahtar gibi açıp kapatabilen yarıiletken bir elektronik bileşendir. Günümüzde bilgisayar işlemcilerinden cep telefonlarına, televizyonlardan otomobillere kadar sayısız cihazda transistörler bulunur.

Transistörü basitçe bir elektrik kontrol kapısı gibi düşünebiliriz. Küçük bir elektrik sinyali, daha büyük bir akımı kontrol edebilir. Bu özellik, elektronik devrelerin temelidir. Bilgisayarların 0 ve 1 mantığıyla çalışabilmesi, yani dijital işlemler yapabilmesi, milyarlarca transistörün çok hızlı biçimde açılıp kapanmasına dayanır.

Transistörden önce vakum tüpleri vardı. Vakum tüpleri büyük ve dayanıksızdı. Transistör ise küçük, sağlam, düşük enerjiyle çalışan ve çok daha güvenilir bir çözümdü. Bu nedenle transistörün icadı, elektronik çağının gerçek başlangıçlarından biri kabul edilir.

Bell Labs ve Transistörün İcadı

John Bardeen, Bell Labs’te Walter Brattain ve William Shockley ile aynı araştırma ortamında çalıştı. Amaç, vakum tüplerinin yerini alabilecek yarıiletken bir yükseltici geliştirmekti. Bu kolay bir iş değildi. Çünkü yarıiletkenlerin yüzeyinde elektronların davranışı beklenenden karmaşıktı. Bardeen, yüzey durumları üzerine geliştirdiği açıklamalarla problemin anlaşılmasına katkı sağladı.

23 Aralık 1947’de Bardeen ve Brattain, çalışan ilk nokta temaslı transistörü gösterdiler. Wired’ın tarihsel değerlendirmesi, Bardeen ve Brattain’in Bell Labs’te ilk çalışan nokta temaslı transistörü 23 Aralık 1947’de başarıyla gösterdiğini, Bell Labs’in ise transistörü 30 Haziran 1948’de kamuoyuna duyurduğunu aktarır.

Bu icadın etkisi çok büyüktü. Transistör, elektronik cihazların küçülmesini ve daha güvenilir hâle gelmesini sağladı. Daha sonra entegre devreler, mikroçipler, bilgisayarlar, dijital iletişim sistemleri ve modern elektronik endüstrisi bu temel üzerine kuruldu. Bugün cebimizde taşıdığımız telefonlarda milyarlarca transistör bulunur. Bu yüzden Bardeen’in katkısı yalnızca fizik laboratuvarlarıyla sınırlı değildir; günlük hayatın her alanına uzanır.

1956 Nobel Fizik Ödülü

John Bardeen, William Shockley ve Walter Brattain, 1956 yılında Nobel Fizik Ödülü’nü kazandı. Ödül, yarıiletkenler üzerine araştırmaları ve transistör etkisinin keşfi nedeniyle verildi. Britannica, Bardeen’in 1956 Nobel Fizik Ödülü’nü Shockley ve Brattain ile transistör icadındaki ortak çalışmaları nedeniyle paylaştığını belirtir.

Bu Nobel, yalnızca üç bilim insanının başarısını değil, modern elektronik çağının başlangıcını da simgeler. Çünkü transistör, 20. yüzyılın en dönüştürücü icatlarından biridir. Radyo, televizyon, bilgisayar, uydu iletişimi, tıbbi cihazlar, internet altyapısı ve mobil teknoloji gibi pek çok alan transistör sayesinde gelişmiştir.

Bardeen’in transistördeki rolü özellikle yarıiletken yüzeylerinin anlaşılmasıyla ilgilidir. Yani o sadece deneyde bulunan biri değil, problemin temel fiziksel nedenlerini açıklayan kişiydi. Bu da onun teorik fizikçi kimliğini gösterir. Bardeen, deneysel bir cihazın arkasındaki fiziksel mekanizmayı anlamaya çalışmış ve bu anlayış cihazın gerçekleşmesine yardım etmiştir.

University of Illinois Yılları

Bardeen, Bell Labs’ten ayrıldıktan sonra University of Illinois at Urbana-Champaign’de akademik kariyerini sürdürdü. Bu dönem, onun ikinci büyük bilimsel başarısına giden yolu açtı. Transistör gibi teknoloji dünyasını değiştiren bir icattan sonra Bardeen’in rahatça ününün tadını çıkarması beklenebilirdi. Fakat o yeni ve çok zor bir fizik problemine yöneldi: süperiletkenlik.

University of Illinois, Bardeen için verimli bir araştırma ortamı sağladı. Burada Leon Cooper ve John Robert Schrieffer ile birlikte çalışarak süperiletkenliğin mikroskobik teorisini geliştirdi. Bu teori daha sonra BCS teorisi olarak adlandırıldı. BCS adı, Bardeen, Cooper ve Schrieffer soyadlarının baş harflerinden gelir.

Bu noktada Bardeen’in bilimsel kişiliği daha net görünür. Bir Nobel kazanmış olmak onun için son durak olmadı. O, fiziğin hâlâ çözülememiş derin problemlerinden birine yöneldi ve ikinci kez bilim tarihine geçti. Bu, bilimde sürekli merakın ve sabırlı araştırmanın ne kadar önemli olduğunu gösterir.

Süperiletkenlik Nedir?

Bardeen’in ikinci Nobel’e uzanan çalışmasını anlamak için süperiletkenlik kavramını sade biçimde açıklamak gerekir. Normalde elektrik bir telden geçerken dirençle karşılaşır. Bu direnç nedeniyle enerji ısı olarak kaybolur. Süperiletkenlik ise bazı maddelerin çok düşük sıcaklıklarda elektrik direncini tamamen kaybetmesi durumudur.

Yani süperiletken bir malzemede elektrik akımı, direnç olmadan akabilir. Bu çok şaşırtıcı bir olaydır. Süperiletkenlik 1911 yılında keşfedilmişti; fakat uzun yıllar boyunca neden meydana geldiği açıklanamamıştı. Fizikçiler, elektronların normalde birbirini ittiğini biliyordu. O hâlde nasıl oluyor da bazı koşullarda elektronlar dirençsiz bir akım oluşturabiliyordu?

Bu soru, 20. yüzyıl fiziğinin büyük bilmecelerinden biriydi. Bardeen, Cooper ve Schrieffer bu bilmecenin çözümüne mikroskobik bir açıklama getirdi. APS’nin tarihsel değerlendirmesi, Bardeen, Cooper ve Schrieffer’in 1957’de süperiletkenliği açıklayan kapsamlı teorilerini sunduklarını ve 1911’den beri gizemini koruyan bu olayı ilk kez başarılı biçimde açıkladıklarını belirtir.

BCS Teorisi Nedir?

BCS teorisi, süperiletkenliğin mikroskobik açıklamasıdır. Bu teoriye göre, çok düşük sıcaklıklarda elektronlar kristal örgüyle etkileşerek “Cooper çiftleri” adı verilen eşleşmiş yapılar oluşturabilir. Normalde elektronlar birbirini iter; fakat uygun koşullarda kristal örgü titreşimleri aracılığıyla dolaylı bir çekim oluşur. Bu elektron çiftleri, madde içinde uyumlu bir kuantum hâli meydana getirir ve dirençsiz akım ortaya çıkar.

Bu açıklama teknik görünebilir; fakat temel fikir şudur: Süperiletkenlik, tek tek elektronların rastgele hareketi değil, çok sayıda elektronun ortak ve düzenli bir kuantum davranışıdır. BCS teorisi, bu düzenli davranışın nasıl oluştuğunu açıklamıştır.

Nobel biyografisi, Bardeen, Cooper ve Schrieffer’in 1957’de süperiletkenliğin ilk başarılı açıklamasını geliştirdiğini ve Bardeen’in daha sonra bu teorinin uzantıları ve uygulamaları üzerine çalışmayı sürdürdüğünü belirtir. Bu teori, yalnızca bir fizik problemini çözmekle kalmadı; kuantum mekaniğinin makroskobik ölçekte nasıl etkili olabileceğini de gösterdi.

1972 Nobel Fizik Ödülü

John Bardeen, 1972 yılında ikinci kez Nobel Fizik Ödülü’nü kazandı. Bu kez ödülü Leon Cooper ve John Robert Schrieffer ile birlikte, süperiletkenliği açıklayan BCS teorisi nedeniyle aldı. Böylece Bardeen, Nobel Fizik Ödülü’nü iki kez kazanan ilk ve tek kişi olarak bilim tarihinde eşsiz bir konuma yerleşti.

Bu durum gerçekten olağanüstüdür. Nobel kazanmak zaten çok nadir bir başarıdır. Aynı alanda iki kez Nobel kazanmak ise bilim tarihinde çok daha özel bir durumdur. Bardeen’in iki Nobel’i de birbirinden farklı ama çok büyük etkili alanlara aittir. Birincisi modern elektroniğin temel taşı olan transistörle, ikincisi ise temel fiziğin en zor problemlerinden biri olan süperiletkenlikle ilgilidir.

Bu iki ödül, Bardeen’in ne kadar geniş ve derin bir bilim insanı olduğunu gösterir. O, yalnızca iyi bir teorisyen değil, teorisini gerçek fiziksel sistemlere uygulayabilen bir araştırmacıydı. Yarıiletkenlerde de, süperiletkenlerde de elektronların katı maddeler içindeki davranışını anlamaya çalıştı. Bu nedenle onu katı hâl fiziğinin en büyük isimlerinden biri olarak görmek gerekir.

John Bardeen’in Bilimsel Kişiliği

John Bardeen’in bilimsel kişiliğinde alçakgönüllülük, sabır ve derin düşünme gücü öne çıkar. O, bilim dünyasında yüksek sesli açıklamalar yapan, kendisini sürekli öne çıkaran bir figür değildi. Daha çok sakin çalışan, problemi dikkatle düşünen ve çözümü sağlam temellere oturtan bir bilim insanıydı.

Bardeen’in başarısı, karmaşık fiziksel olayların arkasındaki temel mekanizmayı görebilmesinden gelir. Yarıiletken yüzeylerinde elektronların davranışı ya da süperiletkenlikte Cooper çiftlerinin oluşumu gibi konular, doğrudan gözle görülemez. Bunları anlamak için güçlü teorik sezgi, matematiksel dikkat ve fiziksel gerçeklikle bağ kurabilme becerisi gerekir.

Ayrıca Bardeen ekip çalışmasına açık bir bilim insanıydı. Transistörde Brattain ve Shockley ile; süperiletkenlikte Cooper ve Schrieffer ile çalıştı. Büyük bilimsel başarıların çoğu, tek bir kişinin yalnız başına yaptığı keşifler değildir. Bardeen’in hayatı, doğru ekiplerin ve ortak düşünmenin bilimde ne kadar önemli olduğunu gösterir.

Transistörün İnsanlık İçin Önemi

John Bardeen’in insanlığa katkısını anlamak için transistörün etkisine ayrıca bakmak gerekir. Transistör, modern elektronik çağını başlatan ana teknolojilerden biridir. Vakum tüplerinin yerini alarak cihazların küçülmesini, daha az enerji harcamasını ve daha güvenilir hâle gelmesini sağladı.

Bugün kullandığımız bilgisayarlar, akıllı telefonlar, internet sistemleri, uydular, tıbbi cihazlar, otomobillerdeki elektronik kontrol sistemleri ve sayısız endüstriyel araç transistörlere dayanır. Bir bilgisayar işlemcisinde milyarlarca transistör bulunabilir. Bu kadar küçük bir bileşenin bu kadar büyük bir medeniyet dönüşümüne yol açması, bilim ve mühendisliğin gücünü gösterir.

Bardeen transistörü tek başına icat etmedi; fakat onun bu buluştaki teorik katkısı çok değerlidir. Transistörün doğuşu, yarıiletken fiziğinin pratik teknolojiye dönüşmesinin en başarılı örneklerinden biridir.

Süperiletkenliğin İnsanlık İçin Önemi

Bardeen’in ikinci büyük katkısı olan süperiletkenlik teorisi de çok önemlidir. Süperiletkenlik, bugün manyetik rezonans görüntüleme cihazları, parçacık hızlandırıcıları, hassas manyetik ölçüm sistemleri ve kuantum teknolojileri gibi alanlarda kullanılır. BCS teorisi, bu olgunun temelini anlamamızı sağladığı için hem temel bilime hem de teknolojiye katkı yapmıştır.

Süperiletkenlik yalnızca enerji kaybı olmadan elektrik akımı taşımak anlamına gelmez. Aynı zamanda kuantum mekaniğinin büyük ölçekli sistemlerde nasıl ortaya çıktığını gösteren çok etkileyici bir olaydır. Bu nedenle BCS teorisi, fizik tarihinde yalnızca bir açıklama değil, yeni bir düşünme biçimi olarak da önemlidir.

Bardeen’in bu alandaki çalışması, doğadaki çok karmaşık davranışların bazen sade ve güçlü teorilerle açıklanabileceğini gösterir. 1911’den beri çözülemeyen bir problem, 1957’de Bardeen, Cooper ve Schrieffer’in ortak çalışmasıyla anlaşılır hâle gelmiştir.

John Bardeen’in kişisel yaşamı hakkında yazarken ölçülü olmak gerekir. Bilimsel biyografilerde aile, eğitim ve mesleki yaşam hakkında temel bilgiler verilebilir; ancak özel hayatın mahrem ayrıntılarına gereksiz biçimde girmek doğru değildir. Bardeen’i tarihe geçiren asıl unsur, transistör ve süperiletkenlik alanındaki bilimsel katkılarıdır.

Bardeen, Jane Maxwell ile evliydi ve aile yaşamını genellikle kamuoyunun önüne taşımadan sürdürdü. Onu tanıyanlar, sakin, nazik, çalışkan ve alçakgönüllü bir insan olduğunu vurgular. İki Nobel kazanmış biri olmasına rağmen gösterişten uzak bir hayat sürmesi, onun karakteri hakkında çok şey söyler.

Bilim dünyasında bazı isimler büyük fikirleri kadar büyük kişilikleriyle de gündeme gelir. Bardeen ise daha çok sessiz derinliğiyle anılır. Onun hayatı, bilimin bazen sahne ışıklarından uzak, dikkatli düşünce ve sabırlı çalışma içinde ilerlediğini gösterir.

İnsanlığa Kattığı Şeyler

John Bardeen’in insanlığa kattığı şeyler birkaç büyük başlıkta toplanabilir. İlk olarak, transistörün icadındaki rolüyle modern elektronik çağının başlamasına katkı sağlamıştır. Bugün dijital dünyada kullandığımız neredeyse her cihaz, transistörlerin varlığına dayanır.

İkinci olarak, süperiletkenliğin mikroskobik teorisini açıklayan BCS teorisinin geliştirilmesine katkı sağlamıştır. Bu teori, temel fiziğin en önemli başarılarından biridir ve süperiletken teknolojilerin anlaşılması için temel oluşturur.

Üçüncü olarak, katı hâl fiziğinin önemini artırmıştır. Elektronların katı maddeler içindeki davranışını anlamak, modern malzeme biliminin, elektronik teknolojisinin ve kuantum teknolojilerinin temelidir. Bardeen’in çalışmaları bu alanların gelişmesine güçlü katkı yapmıştır.

Dördüncü olarak, bilim insanı karakteriyle de örnek olmuştur. Alçakgönüllülük, ekip çalışması, sabır ve derinlik, onun yaşamında öne çıkan değerlerdir. İki Nobel kazanmasına rağmen bilimsel sadeliğini koruması, onu yalnızca büyük bir fizikçi değil, saygı duyulan bir insan hâline de getirmiştir.

John Bardeen, 30 Ocak 1991’de Boston’da hayatını kaybetti. Ardında modern teknolojiyi ve temel fiziği derinden etkileyen iki büyük miras bıraktı: transistör ve BCS teorisi. Britannica, onun iki kez Nobel Fizik Ödülü kazandığını ve bu başarılarının transistör ile süperiletkenlik teorisiyle bağlantılı olduğunu aktarır.

Bardeen’in mirası birkaç başlıkta özetlenebilir. Birincisi, modern elektroniğin temel taşı olan transistörün icadındaki rolüdür. İkincisi, süperiletkenliğin mikroskobik açıklamasını sağlayan BCS teorisidir. Üçüncüsü, katı hâl fiziğinin hem temel bilim hem teknoloji açısından önemini göstermesidir. Dördüncüsü ise bilimsel alçakgönüllülük ve ekip çalışmasının güçlü bir örneğini sunmasıdır.

Bugün John Bardeen kimdir sorusuna kısa bir cevap vermek gerekirse şöyle denebilir: John Bardeen, transistörün icadına ve süperiletkenliği açıklayan BCS teorisine yaptığı katkılarla Nobel Fizik Ödülü’nü iki kez kazanan Amerikalı fizikçidir.

Daha geniş anlamda ise Bardeen, modern elektronik çağının ve kuantum temelli katı hâl fiziğinin en önemli kurucu isimlerinden biridir. Onun çalışmaları, hem cebimizdeki telefonlarda hem de laboratuvarlardaki süperiletken teknolojilerde yaşamaya devam eder.

John Bardeen Neden Önemlidir?

John Bardeen önemlidir; çünkü iki farklı alanda insanlığın teknoloji ve bilim tarihini değiştirmiştir. Transistörün icadındaki katkısı, bilgisayar çağının ve dijital dünyanın temelini atmıştır. Süperiletkenlik teorisine katkısı ise fizikçilerin onlarca yıl çözemediği bir doğa olayını anlamalarını sağlamıştır.

Onun önemi yalnızca iki Nobel kazanmasında değildir. Bardeen’in asıl büyüklüğü, elektronların katı maddeler içindeki davranışını derinlemesine anlamasında ve bu bilgiyi hem teoriye hem de teknolojiye dönüştürebilmesindedir. Bu nedenle adı, 20. yüzyıl fiziğinin en büyük isimleri arasında saygıyla anılır.

John Bardeen’in hayatı, bilimin sessiz ama güçlü bir emekle nasıl dünyayı değiştirebileceğini gösterir. O, gösterişten uzak durarak iki kez Nobel kazanan, modern yaşamın teknolojik temelinde imzası bulunan büyük bir fizikçidir.

 

Bilgi	Detay
Gerçek Adı	John Bardeen
Doğum Tarihi	23 Mayıs 1908
Doğum Yeri	Madison, Wisconsin, ABD
Boyu	Güvenilir kaynaklarda net bilgi bulunmamaktadır
Kilosu	Güvenilir kaynaklarda net bilgi bulunmamaktadır
Burcu	İkizler
Medeni Hali	Evliydi
Eğitim Durumu	University of Wisconsin; Princeton University
İnsanlığa Kattığı Şeyler	Transistörün icadındaki rolüyle modern elektronik ve bilgisayar çağının temelini attı; BCS teorisiyle süperiletkenliği açıkladı; katı hâl fiziği, yarıiletken teknolojisi ve kuantum temelli malzeme biliminin gelişmesine büyük katkı sağladı; Nobel Fizik Ödülü’nü iki kez kazanan tek kişi olarak bilim tarihinde özel bir yer edindi